تحلیل‌های روزانه سیاسی و اقتصادی

ژوئن 22, 2008

اتحادیه‌ی اروپا و رهنمود بازگشت مهاجران یا رهنمود شرم!

سران کشورهای عضو اتادیه اروپا

نمایندگان پارلمان اروپا روز ۱۸ ژوئن (چهارشنبه، ۲۹ خرداد) با اکثریت آرا به “آیین‌نامه‌ی بازگرداندن مهاجران غیرقانونی” رای مثبت دادند! طرح رهنمود بازگشت با ٣٦٧ رای موافق، ٢٠٦ رای مخالف و ١٠٩رای ممتنع به تصویب پارلمان اروپا رسید! اصلاحیه‌های پیشنهادی مخالفان هر بار به رای گذاشته شد و با اختلاف ١٠٠رای رد شد! این آیین‌نامه دربردارنده‌ی مقررات جدید و یک‌دست برای مقابله با مهاجران غیرقانونی و یا کسانی است که در کشورهای عضو اتحادیه اروپا با تقاضای‌شان برای اقامت موافقت نشده است! بر پایه‌ی مقررات تازه، کشور میزبان می‌تواند  مهاجرانی را که مجبور به خروج از کشور شده‌اند، تا ۶ ماه (و در مواردی استثنائی تا ۱۸ ماه) در زندان نگه دارد!

تصویب این طرح قانونی که “رهنمود بازگشت” نام گرفته است انتقادهای گستر ده‌ای را در میان احزاب چپ‌گرای اروپا و سازمان‌های غیر دولتی برانگیخته است. مهم‌ترین نکته یا اقدام پیش‌بینی شده در این طرح به مدت زمان بازداشت مهاجران غیر قانونی مربوط می‌شود. تقسیم بار مهاجرت در اروپا یک‌سان نیست. این بار بیش از همه بر دوش کشورهای جنوبی است. دوره بازداشت مهاجران غیرقانونی پیش از اخراج و بازگرداندن اجباری آنان به کشورشان نیز در کشورهای مختلف اتحادیه اروپا (بر مبنای قوانین و مقررات داخلی آنان) بسیار متفاوت است. این مدت در فرانسه سی و دو روز، در یونان سه ماه، در هفت کشور دیگر اتحادیه اروپا از جمله هلند و سوئد نا محدود است. به‌وجود آوردن استانداردهای واحد در همه‌ی کشورهای عضو اتحادیه برای برخورد با مسئله‌ی مهاجران، از دیگر مواردی بود که نمایندگان پارلمان اروپا بر سر آن به توافق رسیدند. هم‌چنین کشورهای عضو موظف شده‌اند، ظرف دو سال آینده، مقررات جدید را با سیستم حقوقی خود منطبق کنند و در آن بگنجانند!

بر اساس تخمین‌های کارشناسان پارلمان اروپا، ۱۰ میلیون مهاجر به صورت غیرقانونی در اتحادیه اروپا زندگی می‌کنند. بیشتر این مهاجران به صورت قانونی وارد خاک کشورهای عضو اتحادیه شده‌اند، اما دیگر به کشور خود بازنگشته‌اند! طبق مقررات جدید، مهاجران غیر قانونی در وهله‌ی اول به کشور خود و در غیر این صورت به کشورهای سوم که با اتحادیه‌ی اروپا “پیمان بازگرداندن” را امضا کرده‌اند، بازگردانده می‌شوند! سوسیال دموکرات‌ها و چپ‌ها از منتقدان تصمیم اشتراسبورگ بودند. آن‌ها با بازداشت پیش از اخراج تا ۳ ماه موافقند و به اعتقاد آن‌ها نوجوانان و کودکان را نمی‌باید به کشورشان بازگرداند! یکی از نمایندگان چپ در مجلس ایتالیا، با انتقاد از “ذهنیت محصور کردن اروپا”، این آیین‌نامه را لکه‌ی ننگ و توهینی به سیستم حقوقی اروپا می‌داند و معتقد است این قوانین با فرهنگ میهمان‌نوازی در اروپا مغایرت دارند! نکته قابل یاد آوری این است که در طرح تصویب شده پارلمان اروپا (که از سوی مخالفان آن به رهنمود شرم ملقب شده است!) اخراج مهاجران غیر قانونی زیر هژده سال را ممنوع نکرده است! پنج سال ممنوعیت از اقامت در کشورهای اتحادیه اروپا پس از بازداشت و اخراج از این کشورها عاملی است که بیش از پیش خشم و انتقاد مخالفان طرح را، اعم از احزاب و سازمان‌های چپ و نهادها و تشکل‌های مدافع حقوق‌بشر، بر می‌انگیزد!

دو روز پس از تصویب رهنمود اروپایی اخراج خارجیان بدون پروانه اقامت، موج مخالفت علیه آن نه فقط در میان شهروندان اروپا شدت گرفته است، بل‌که اینک با ورود برخی از رهبران کشورهای آمریکای لاتین به صحنه، این ناخشنودی‌ها ، ابعاد به‌مراتب وسیع‌تری هم یافته است. پنج‌شنبه شب هوگو چاوز طی سخنانی، اروپا را تهدید کرد که تصویب چنین قوانینی می‌تواند با جلوگیری از ورود نفت به اروپا توام گردد! امروز خاو یر سولانا (رییس دیپلماسی اروپا) در واکنش به سخنان تند چاوز، این تهدید را به‌کلی نامتناسب ارزیابی کرد. هوگوچاوز، با توسل به حربه مقابله به مثل، حتا سرمایه‌گذاری‌های اروپایی را نیز مورد تهدید قرار داد! این در حالی است که اوو مورالس (رییس‌جمهوری بولیوی) و رافائل کره آ (رییس‌جمهوری اکواتور) هم طی سخنانی به تصویب این رهنمود اعتراض کرده و خواستار تشکیل یک جبهه بین‌المللی برای مقابله با آن شدند! رییس جمهوری اکواتور این قانون را تجاوزی به حقوق انسان‌ها قلم‌داد کرد. او مدعی شد که در سطح منطقه تماس‌هایی را آغاز کرده است تا به‌تواند علیه آن‌چه که خود “رهنمود شرم‌آور” نامید جبهه‌ای تدارک ببیند! گرچه شهروندان مهاجر آمریکای لاتین به‌طور عمده به سمت ایالات‌متحده مهاجرت می‌کنند، ولی طبق آمار بانک بین‌المللی توسعه (که سال پیش منتشر شد) بیش از پانزده در صد از پول‌هایی که به‌وسیله مهاجرین به آمریکای لاتین وارد می‌شود از جانب اروپاست.

تصویب قوانین جدید در حوزه‌ی مهاجرت تاثیر چندانی در آلمان ندارد. قوانینی که هم‌اکنون در آلمان برای برخورد با مهاجران غیر قانونی وجود دارد، با استانداردهای حداقلی که پارلمان اتحادیه به دنبال آن‌هاست هم‌خوان‌ هستند! در آلمان مدت زمان بازداشت مهاجران غیرقانونی پیش از اخراج آنان ۶ ماه است! هورست کوهلر (رییس‌جمهور آلمان) در سومین سخنرانی برلین خود در روز سه‌شنبه (۱۷ ژوئن) به گونه‌ای غیرمستقیم از قواعد کنونی پذیرش مهاجران در آلمان انتقاد کرد و گفت دمکراسی‌های دیگر (مانند ایالات‌متحده) مهاجران به کشور خود را با تیزهوشی برمی‌گزینند، به گونه‌ای که این مهاجران معمولن از آموزش بالاتری نسبت به میان‌گین آمریکایی‌ها برخوردارند. کوهلر به سیستم امتیازدهی برای گزینش مهاجران در کشورهای سنتی مهاجرت اشاره کرد و گفت که احزاب سیاسی در آلمان هنوز درباره‌ی چنین سیستمی به توافق نرسیده‌اند! (این در حالی است که شمار انسان‌هایی که به آلمان مهاجرت می‌کنند به تدریج کم و کم تر؛ و شمار آلمانی‌هایی که از کشورشان مهاجرت کردند و در کشور دیگری زندگی‌شان را ادامه دادند بیشتر و بیشتر می‌شود! در نتیجه به تدریج جامعه‌ی آلمان پیرتر می‌شود!)

در نیمه اول سال ٢٠٠٧ نزدیک به نود هزار مهاجر غیرقانونی از کشورهای اروپایی اخراج شده‌اند! به گفته بریس اورتوفو (وزیر مهاجرت فرانسه) با روی کار آمدن دولت جدید پس از پیروزی نیکلا سارکوزی (در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه) روند اخراج مهاجران غیرقانونی شدت گرفته است و این روند در سال ٢٠٠٧ سی ویک درصد و در شش ماهی که از سال جاری می‌گذرد هشتاد درصد افزایش داشته است! اومانیته (روزنامه نزدیک به حزب کمونیست فرانسه) در مقاله‌ای ضمن انتقاد از سیاست‌های سخت‌گیرانه دولت در مقابل مهاجران غیر قانونی به طعنه می‌نویسد که تنها پدیده روبه‌رشدی که دولت می‌تواند بدان ببالد اوج‌گیری منحنی اخراج این مهاجران است! در پایان باید این نکته را یادآور شد که همه مهاجران غیرقانونی از راه‌های غیر قانونی وارد کشورهای میزبان از جمله فرانسه نشده‌اند! و بخشی چشم‌گیر از آنان پس از سال‌ها اقامت قانونی، به‌خاطر قوانین سخت‌گیرانه و شرایط اقتصادی (از جمله ناتوانی در یافتن کار) به خیل مهاجران غیرقانونی پیوسته‌اند!

رادیو فارسی فرانسه ، دویچلند رادیو ، دویچه‌وله رادیو

 زیر نویس :

 - نقدی در مورد مهاجرت و مهاجران غیر قانونی در اتحادیه‌ی اروپا خواهم نوشت

ژوئن 6, 2008

شمارش معکوس برای رانده شدن

زندگی در اروپا برای پناه‌جویان خارجی سراسر دلهره است: باید خود را برای هر چیزی آماده کنی! از وقتی که مدارکت را می‌دهی تا وقتی که بالاخره معلوم ‌شود ماندنی هستی یا رفتنی، باید در حصاری به نام “کمپ” زندگی کنی، این حصار برای کودکان بسی تنگ‌تر است! النا سلیشو (پناه‌جوی اهل ازبکستان) ۸ سال قبل  به همراه همسر و سه فرزندش در جستجوی آرامش و امنیت به بلژیک آمدند. با گذشت ۸ سال از آن تاریخ، النا ۳۵ ساله هنوز جوابی از دولت بلژیک نگرفته است! ۸ سال بلا تکلیفی او را بر آن داشت  که صدای اعتراض و خشم فروخورده خود را به گوش سیاست‌مداران اتحادیه اروپا  نیز برساند. او به همراه شماری از پناه‌جویان و مهاجران غیر قانونی به مقر پارلمان اروپا در بروکسل رفت تا نارضایتی خود را از وضع موجود اعلام کند.

 

النا می‌گوید: «این وضع غیر قابل تحمل است! به‌‌ویژه برای فرزندانم. آن‌ها هم می‌خواهند مثل سایرین مدارک شناسایی و زنده‌گی عادی داشته باشند.» خانواده النا در سال ۲۰۰۰ برای رهایی از تعقیب و گریز‌ها و به امید این‌که دیگر کسی به آن‌ها به‌چشم بزهکار نگاه نکند کشور خود را ترک کردند. اما در بلژیک نیز روزهای خوشی در انتظارشان نبود. درخواست پناهندگی آن‌ها پذیرفته نشد، آن‌ها به این حکم اعتراض کردند و حال بایستی تا بررسی دوباره پرونده‌ا‌شان انتظار می‌کشیدند. محلی که برای سکونت آنها در نظر گرفته شده بود کمپی بود در منطقه”Lanaken” جایی در نزدیکی مرز هلند. در این‌جا النا، همسرش و نیز ۳ فرزندشان در یک اتاق ۱۵ متر مربعی زندگی می‌کنند!

 

در کمپ قوانین سخت‌گیرانه‌ای حاکم است مثلن کسی اجازه ندارد داخل کمپ مهمان بیاورد یا تنها در ساعات خاصی می‌توان غذا خورد؛ هم‌چنین کار خارج از خانه نیز ممنوع است! قوانین کمپ واقعا غیر‌انسانی هستند، تنها ظهر‌ها می‌توان ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از کمپ خارج شد! تحمل این وضعیت  برای کودکان سخت‌تر است. کودکان النا ترسو هستند. مادرشان می‌گوید: «از ماه نوامبرسال گذشته آن‌ها دیگر به هیچ غریبه‌ای اعتماد ندارند. پلیس ما را با خود برد و حتا به دست‌های پسرم دستبند زد، به او گفتند که باید همه جیب‌هایش را خالی کند، با او درست مثل خلاف‌کارها رفتار کردند در حالی که او آن زمان تنها ۱۴ سالش بود، ازآن موقع به بعد خیلی ترسو شده است. یک‌بار پلیس در خیابان جلوی همسرم را گرفت، اما همسرم هیچ مدارک شناسایی نداشت، از نظر  آن‌ها او یک مهاجر غیرقانونی به‌حساب می‌آمد.» پلیس خانواده النا را به کمپی در فرودگاه بروکسل فرستاد، در آن‌جا آن‌ها ۲ ماه زندانی بودند. کودکان النا از آن زمان به تلخی یاد می‌کنند: «آن‌جا واقعن وحشتناک بود، باید در یک اتاق کوچک با ۲۰ نفر دیگرمی‌خوابیدی که بیشترشان هم سیگاری بودند.»

 

پارلمان اروپا خواستار لغو قوانین ضد انسانی‌ کمپ شده است که به‌ویژه علیه کودکان هستند. مانفرد وبر (از نمایندگان حزب سوسیال مسیحی پارلمان اروپا) در این رابطه می‌گوید: «کودکان پناه‌جویان باید از آموزش برخوردار شوند، باید تلاش کنیم تا بنیان و یکپارچگی خانواده  آن‌ها حفظ شود.»  در اروپا تغییراتی در حال شکل‌گیری است، هر چند با آهنگی کند. در بلژیک، دولت در نظر دارد کمپ‌های مخصوصی برای خانواده‌ها بسازد، در این کمپ‌ها مربیان به کودکان رسیدگی می‌کنند و آنها می‌توانند به مدرسه بروند. با وجود این برخی احزاب با انتقاد ازاین‌‌گونه  قوانین حمایتی، معتقدند که کودکان باید تا ۱۸ ماه در کمپ‌های معمولی بمانند.

 

 روزهای دشوار برای مهاجران خارجی در ایتالیا

روزهای دشوار برای مهاجران خارجی در ایتالیا

 

دولت جدید ایتالیا به رهبری سیلویو برلوسکونی، اولین برنامه خود را اخراج و برخورد شدید با مهاجران غیرقانونی به این کشور قرار داده است. در اولین اقدام ۹ استان و ۱۵ شهر ایتالیا مورد یورش نیروهای پلیس امنیتی قرار گرفت و در حدود ۴۰۰ نفر دستگیر شدند که بیش از ده‌ها نفر از آن‌ها بلافاصله حکم اخراج از ایتالیا را دریافت کرده و به‌مرزهای این کشور فرستاده شدند! اسپانیا به‌عنوان یکی از کشور‌های اتحادیه اروپا بلافاصله از خود واکنش نشان داد و ایتالیا را متهم به بدرفتاری با مهاجران خارجی کرد.

 

کوروش دانش (یکی از ایرانی‌تباران مقیم ایتالیا و مدیر بخش کارگران خارجی سندیکای چی جی ال CGIL یکی از سندیکاهای کارگری این کشور) انتقادات اسپانیا به ایتالیا را منطقی می‌داند ولی از سوی دیگر معتقد است مهم‌ترین دلیل واکنش اسپانیا چپ بودن دولت کنونی این کشور است و این‌که این دولت می‌خواهد نشان دهد که کشورهای اروپا همه یک‌پارچه دست راستی نیستند! وی می‌گوید “در بین کشورهای بزرگ اروپایی اسپانیا، یکی از کشورهایی است که حزب سوسیالیست انتخابات را برد و به شکلی می‌خواهد نشان دهد که نسبت به بقیه فرق دارد. البته سیاست اسپانیا در رابطه با مسئله خارجی‌ها، سیاست بسیار منطقی است یعنی ایدئولوژیک نیست.” دانش، اشاره به بحثی می‌کند که در حال حاضر در اسپانیا وجود دارد ولی در بقیه کشورهای اروپا کمتر دیده می‌شود. وی در ادامه می‌گوید ” زاپاترو پیشنهادی را در رابطه با خروج خارجی‌ها از اسپانیا با یک کمک مالی مطرح کرد. این کمک مالی همان پولی است که نتیجه کار خارجی‌ها در اسپانیا است که در سیستم بازنشستگی این کشور گذاشته شده است. می‌گوید من این پول را به تو برمی‌گردانم و مقداری هم اضافه می‌کنم، تو برو در کشورت با آن سرمایه‌گذاری کن.

 

اسپانیا در رابطه با مسائل خارجی تعادل دارد. در ایتالیا چنین چیزی وجود ندارد. مسئله خارجی‌ها به‌خصوص در چند سال اخیر خیلی احساسی و ایدئولوژیک بوده و هست و سیاست ایتالیا خیلی از این مسئله نشات می‌گیرد.” از سوی دیگر دولت برلوسکونی در اولین نشست خود بررسی امنیت شهروندان و برخورد با مهاجران را در دستور کار قرار داد. کوروش دانش مهم ترین دلیل این برخورد سریع از جانب دولت تازه تاسیس را تبلیغات در دوران انتخابات می‌داند و معتقد است “درصد بالایی از تبلیغات احزاب مختلفی که در انتخابات اخیر ایتالیا شرکت کرده بودند به‌صورت مستقیم و غیر مستقیم در رابطه با مساله خارجی‌ها دراین کشور بود. مساله امنیت مطرح می‌شد و وقتی سوال به میان می‌آمد که این امنیت چیست؟ جواب فقط خارجی‌ها بودند.”

 

ایتالیا جز معدود کشورهای اروپا است که قراردادهای بسیار کوتاه مدت با کارگران می‌بندد و از سوی دیگر بالاترین درصد مرگ و میر کارگران هنگام کار را دارد! دانش ضمن انتقاد از برخورد  دولت نسبت به مسئله امنیت، به این موضوع اشاره می‌کند که در هنگام انتخابات هیچ‌کس صحبت از رفاه اجتماعی، امنیت خانواده و امنیت کارگران هنگام کار را نکرد و فقط صحبت از برقراری امنیتی بود که گویا مهاجران خارجی آن را از بین برده‌اند! دانش در این رابطه می‌گوید” انتخابات برگزار شد، گروه دست راستی انتخابات را برد و از آن‌جا که این گروه خیلی بیشتر از چپی‌ها در این رابطه تبلیغ کرده بود، مجبور بود سریع به مردم جواب بدهد چون از مردم خواسته بودند به آن‌ها رای دهند تا امنیت را برای‌شان تامین کنند! بنابراین باید به مردم نشان می‌داد که می‌تواند. بنابراین گفتند که هیات دولت در اولین نشست در رابطه با قانون امنیتی جدید باید تصمیم بگیرد.”

 

و اما دولت جدید با این همه تعجیل تا چه اندازه توانست پیش برود و در قوانین چه تغییراتی به وجود آورد؟ دانش می‌گوید، ” خیلی جلو رفتند نسبت به آن چیزی که قانون اساسی ایتالیا به آن‌ها اجازه می‌دهد، چون قانون اساسی ایتالیا از نظر جهانی قانون اساسی بسیار پیشرفته‌ای است. از طرف دیگر خیلی از قوانین اروپایی این اجازه را به آن‌ها نمی‌داد تا به‌شکلی که می‌خواهند و امنیتی را که انتظارش را دارند به قانون تبدیل کنند، بنابراین با مسئله‌ای بزرگ و شعارهای بزرگ شروع کردند. مثل اخراج تمام رومانیایی‌ها از ایتالیا. بعد دیدند نمی‌توانند رومانیایی‌ها را از ایتالیا اخراج کنند چون جزو بازار مشترک اروپاست و یک سری قوانین اروپایی این اجازه را به آنها نمی‌دهد. بعد گفتند آزادی شخصی مهاجران را کم می‌کنیم بعد دیدند قانون اساسی ایتالیا این اجازه را به آن‌ها نمی‌دهد. خلاصه تا جایی که دیده می‌شود تغییر زیادی در کار نیست.”

 

در ادامه دانش  بر این نکته تاکید می‌کند که ایتالیا احتیاج به دولتی دارد که واقعیت‌ها را ببیند چرا که بر اساس ارزیابی‌ها اگر یک روز مهاجران داخل ایتالیا همگی دست به اعتصاب بزنند این کشور فلج خواهد شد! به‌گفته مدیربخش کارگران خارجی  سندیکای CGL ایتالیا به‌شدت احتیاج به سیاستی منطقی در رابطه با مهاجران دارد. او در ادامه می‌گوید  “هر سیاستی که از واقعیت دور باشد دیر یا زود شکست می‌خورد. واقعیتی که در ایتالیا وجود دارد این است که کسانی که در سیستم بهداشت ایتالیا کار می‌کنند ۶۰۰ هزار نفرکارمند دارد در حالی‌که خارجی‌هایی که از پیرمردان و پیرزنان ایتالیایی نگهداری می‌کنند ۷۰۰ هزار نفر هستند. درقسمت ساختمانی بیش از ۴۰ درصد خارجی هستند. در امور کشاورزی و خدمات با درصد‌های پایین‌تری خارجی‌ها مشغول به کار هستند. حدود ۳ میلیون خارجی در ایتالیا حضور دارد و اقتصاد این کشور به‌شدت به وجود آن‌ها احتیاج دارد.”

 

بیرون کردن مهاجران رومانیایی‌ها و کولی‌های اروپای شرقی که در اکثر موارد به عنوان عاملان جرم و جنایت در ایتالیا معرفی می‌شوند یکی از اهداف برنامه‌های دولت جدید است. اما با وجود آن‌که پلیس رومانی با  پلیس ایتالیا اعلام همکاری می‌کرد، دولت رومانی نگرانی خود را از وضعیت شهروندانش در ایتالیا و هم‌چنین تبعیضاتی که رومانیایی‌ها با آن مواجه هستند اعلام کرد. کوروش دانش در این رابطه به نکات دیگری نیز اشاره می‌کند “رومانیایی‌ها بیشترین و اولین جامعه خارجی‌های ایتالیا هستند. و خیلی از آن‌ها به ایتالیا آمدند. از چند سال قبل از این‌که رومانی وارد بازار مشترک اروپا شود دیگر رومانیایی‌ها احتیاج به ویزا برای ورود به ایتالیا نداشتند. بعد از ورود رومانی به اتحادیه اروپا هم رومانیایی‌ها می‌توانند مانند دیگر شهروندان اروپایی اجازه اقامت در ایتالیا را بگیرند. تعدادی از رومانیایی‌های مقیم ایتالیا را کولی‌ها تشکیل می‌دهند و در این میان کولی‌هایی هستند که بیش از ۴۰ سال از عمر خود را در ایتالیا گذرانده‌اند. از سوی دیگر کولی‌هایی هم هستند که به تازگی به ایتالیا آمده‌اند و از آن‌جا که این کشور هیچ‌گونه سیاست پذیرش برای این مهاجران را ندارد بنابراین آن‌ها را در حاشیه شهرها نگه می‌دارد و به‌همین دلیل این گروه شروع به‌دزدی و جیب زنی و کارهای خلاف می‌کنند. “

 

اما در نهایت سیاست دولت سیلویو برلوسکونی که اصرار بر اخراج مهاجران رومانیایی و کولی‌های این کشور داشت چه خواهد شد و مهاجران و پناهجویان این کشور اروپای شرقی چه سرنوشتی در ایتالیا خواهند داشت؟ دانش در این‌باره می‌گوید “دولتی که در حال حاضر بر سر کارآمده در ابتدا گفت می‌خواهد رومانیایی‌ها را از ایتالیا اخراج کند، ولی چیزی که دیده می‌شود این است که رئیس پلیس رومانی به ایتالیا سفری داشت و با وزیر کشور ایتالیا ملاقات و مذاکره کرده است. هم‌چنین در حال حاضر ایتالیا در تدارک هم‌کاری دوجانبه با پلیس رومانی است. قرار است ۱۰ پلیس رومانیایی به‌طور ثابت به ایتالیا بیایند و با دولت ایتالیا هم‌کاری کنند. از سوی دیگر دولت رومانی نیز به شکلی به دولت ایتالیا این مسئله را فهماند که شما ۲۰ هزار کارخانه در رومانی دارید. اگر به‌خواهید با شهروندان ما درایتالیا این‌گونه رفتار کنید ما هم این ۲۰ هزار کارخانه را می‌بندیم. همین مسئله باعث شد ایتالیا از شدت جنجالش بکاهد و در حقیقت در این مورد عقب نشینی کند. “

 

در نهایت در هفته گذشته دولت جدید لایحه‌ای را مطرح کرد که در آن مهاجرت غیر قانونی در ایتالیا جرم محسوب می‌شود و از ۶ ماه تا ۴ سال زندان خواهد داشت. هم‌چنین اجاره خانه به مهاجران غیر قانونی نیز از این پس جرم به‌حساب می‌آید. از دیگر موارد نیز می‌توان به ویزاهای ایتالیا اشاره کرد که فقط سه ماهه صادر خواهد شد.

مریم افشنگ – رم

دویچه وله 01.06.2008

زیر نویس:

 - جناح چپ گرای میانه ایتالیا مخالفت خود را با این قانون اعلام كرده است. روزنامه ایتالیایی لارپوبلیكا روز ‪28/02/87 نوشت: ماریا ترزا دلا وگا (معاون نخست وزیر اسپانیا) دولت برلوسكونی را متهم به یك سیاست نژادپرستانه در قبال مهاجران خارجی كرد. پس از اعلام این موضوع، فرانكو فراتینی (وزیر خارجه ایتالیا) بلافاصله خواستار تكذیب این موضوع ازسوی مقامات اسپانیا شد و زاپاترو (نخست وزیر اسپانیا) نیز گفت: دلاوگا هیچ قصد حمله‌ای علیه دولت ایتالیا نداشته و ما به تصمیمات دولت ایتالیا احترام می‌گذاریم. هیات دولت ایتالیا در نشست ‪۸۷/۰۳/۰3 خود (كه در شهر جنوبی ناپل برگزار شد) درباره اعمال تدابیر سخت علیه مهاجرت‌های غیرقانونی تصمیمات سختی اتخاذ كرد. بر اساس گزارش روزنامه ایتالیایی لارپوبلیكا از جمله تدابیر در نظر گرفته شده می‌توان به اخراج مهاجران، حبس مهاجران غیر قانونی از شش ماه تا چهار سال، اعمال محدودیت درخصوص ازدواج ایتالیایی‌ها و خارجی‌ها و مجرم شناخته شدن افرادی كه كودكان را به تكدی‌گری وادار می‌كنند اشاره كرد. بر اساس این مصوبه دولت جدید ایتالیا اقدام به ایجاد یك بانك DNA برای مهاجران خواهد كرد تا نسبت خانوادگی آن‌ها در صورت درخواست اقامت برای خانواده‌اشان ثابت شود. در همین حال جناح چپ گرای میانه، مخالفت خود را با حبس مهاجران غیرقانونی اعلام كرد!

 - حدود یك هزار نفر از ساكنان یكی از محلات مهاجرنشین شهر رم، روز ‪۸۷/۰۳/۰6 علیه نژاد پرستی، دست به راهپیمایی اعتراض آمیز زدند. به‌نقل از خبرگزاری آنسا، این راهپیمایی در یكی از محلات جنوب شرق رم كه اخیرن صحنه نژادپرستی بوده است، به نشانه همبستگی با مهاجران، از سوی جامعه بنگلادشی‌ها و جنبش‌های مهاجران و چپ‌گرایان برگزار شد.

وبلاگ روی وردپرس.کام.